torsdag 20 augusti 2015

روزنامه های تهران: وظیفه شورای نگهبان چیست، نظارت یا همه کار

روزنامه های تهران: وظیفه شورای نگهبان چیست، نظارت یا همه کار

  • 7 ساعت پیش
روزنامه های آخر هفته ۲۹ مرداد در تیترهای اول خود به سخنان رییس جمهور در اصرار بر خودداری شورای نگهبان از ورود به عرصه اجرای انتخابات پرداخته و با آن موافقت یا مخالفت کرده اند. یک موضوع دیگر روزنامه های مخالف دولت اشاره حسن روحانی به پساتحریم است.
رای دادگاه در مورد سعید مرتضوی و تبریه وی از اتهاماتی که در مورد زندان کهریزک و کشته شدن چند زندانی وارد شده بود، در بیشتر روزنامه های امروز در صفحه اول آمده است.
تیتر و عکس صفحه اول جوان
جوان روزنامه سپاه پاسداران بالای صفحه اول خود را با رنگ قرمز به این تیتر آرایش کرده «دیگر هر حرفی نزنید» و در گزارش اصلی خود نوشته: رئیس‌جمهور دیروز در همایش استانداران اعلام کرد: «نباید فکر کنیم پس از حصول توافق می‌توانیم هر طور که بخواهیم حرف بزنیم.» اگرچه معلوم نیست دغدغه روحانی کدام حرف و از سوی کیست و چه عوارضی از حرف زدن به وجود می‌آید، اما واقعاً شنیدن این «باور» و این «تزلزل» در ایران اسلامی باورکردنی نیست.
روزنامه سپاه پاسداران سپس به طعنه نوشته:قبل از توافق تا مرز اینکه «آب خوردن ما به توافق بستگی دارد» پیش رفتیم و اکنون که توافق بین زمین و آسمان رهاست، رئیس‌جمهور از «حرف زدن» نگران است. سؤال این است که مگر حرف انقلاب اسلامی قبل و بعد از توافق متفاوت می‌شود؟! مگر قرار است غیر از آنچه در برجام تعهد کرده‌ایم به چیز دیگری هم پایبند باشیم؟! اگر دولت، حرف، قول یا وعده‌ای به آن طرف داده است، باید در داخل هم بگوید تا اگر احیاناً مسئولان خبر ندارند، در جریان قرار گیرند و مواضع مسئولان متناقض جلوه ننماید.
جوان با عنوان چرا از حرف زدن نگران هستیم نقل کرده که آیت الله خمینی وقتی حکم اعدام یک مرتد را صادر کرد گفت من خوف دارم تحلیلگران امروز ۱۰ سال دیگر بر کرسی قضاوت بنشینند و بگویند صدور فتوای اسلامی اعدام یک مرتد، خلاف عرف حاکم بر دیپلماسی جهان بوده است و نوشته بعد از امام این پیشگویی محقق شد. اکنون کار به کجا رسیده است که پس از امام رئیس جمهورمان از «حرف‌ زدن» هم نگران است. اما «انقلاب اسلامی» ان‌شاءالله کجی‌های «جمهوری اسلامی» را صاف خواهد کرد.
اما رضا دهکی در سرمقاله ابتکار نوشته: پس از اعلام موضع صریح دولت، برجام قطعا به صورت لایحه به مجلس نخواهد رفت. در شکل فعلی نیز رای مجلس به برجام تنها می‌تواند «آری» یا «خیر» باشد. این موضوع پس از ارائه گزارش کمیسیون در صحن علنی به رای نمایندگان گذاشته می‌شود. از آن جا که جو کلی مجلس از یک سو و انتظار عمومی از پارلمان از سوی دیگر در راستای حفظ توافق هسته‌ای است، به نظر نمی‌رسد خروجی این رای‌گیری، «نه» باشد.
به نوشته این مقاله: بررسی برجام در مجلس در واقع در پاسخ به لزوم بررسی توافق در کنگره و سنای آمریکا مطرح شد. در حالی که این موضوع به زورآزمایی جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در عرصه سیاسی آمریکا بدل شده است، با حمایت قاطع رئیس‌جمهوری این کشور، باراک اوباما و تلاش وی در فراهم آوردن شرایط وتوی نظر کنگره در صورت رای مخالف به توافق هسته‌ای با ایران، به نظر می‌رسد در نهایت خروجی این بررسی نیز پذیرش توافق از سوی آمریکا باشد. مساله این جاست که در صورت عدم پذیرش توافق از سوی کنگره آمریکا، توپ در زمین آمریکایی‌ها خواهد بود.
این مقاله در نهایت نتیجه گیری کرده: عدم تصویب برجام در مجلس نه از نظر شکل سیاسی و بین‌المللی حرکت درستی محسوب می‌شود و نه عملا در تقابل با رای و نظر شورای عالی امنیت ملی – که زیر نظر رهبری عمل می‌کند – موثر است. بنابراین شاید ترکیب کمیسیون ویژه برجام عملا تاثیر خاصی در به بن‌بست کشیدن توافق نداشته باشد. اظهارنظرهای نمایندگان و اصولا نگاه منطقی به روند بررسی برجام در کمیسیون ویژه و در نهایت تصویب آن نیز نشان می‌دهد ضمن این که امکان تغییر در جزییات توافق وجود ندارد، وزنه پذیرش کلی آن نیز سنگین‌تر است.

تذکر قانونی به شورای نگهبان

علی اکبر گرجی در سرمقاله روزنامه ایران در تشریح گفته های رییس جمهور نوشته: شورای نگهبان فقط و فقط باید بررسی کند که آیا در این سه مرحله انتخاباتی، ‌جریان امور به درستی برگزار شده است یا خیر. از اصل ۹۹ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران هم چیزی جز این استنباط نمی‌شود. حتی اگر از اصل ۹۹ تفسیر استصوابی داشته باشیم (که البته چنین تفسیری محل اجماع نیست) در این صورت هم نظارت استصوابی هم دارای تعریف و حدود ثغور مشخصی است و باید در حد نظارت باقی بماند.
نویسنده روزنامه دولت تاکید کرده: شورای نگهبان دادرس اساسی و انتخاباتی نظام جمهوری اسلامی ایران است و چنین دادرسی باید به گونه ای عمل کند که شان و حرمت و هویت یک نظام جمهوری و اسلامی را حفظ نمایند. اساساً چون در مقام قضاوت عمل می کند، باید از ورود در اجرا پرهیز کند. زیرا ورود در اجرا معنایی جز این همانی قاضی و طرف دعوا ندارد.
سرمقاله ایران افزوده: این نهاد در راستای دفاع از حرمت حق رای شهروندان که به گفته رهبری نظام، حق الناس است، باید تلاش کند که شیوه های اخذ رأی و مدیریت اجرایی هرچه شفاف تر و دقیق تر باشد. به عنوان مثال، اخذ رأی با صندوق های شیشه ای یا اخذ رأی در اتاق های پوشیده، از استانداردهای جهانی است که هنوز در کشور ما چندان جا نیفتاده است.
محمدرضا تابش در مقاله ای در شرق از گفته های دیروز رییس جمهور درباره وظیفه نظارتی شورای نگهبان استقبال کرده و نوشته: متأسفانه چند سالی است که صلاحیت هیأت‌های اجرائی نیز توسط هیأت‌های نظارت تأیید می‌شود که در جای خود قابل بحث و نوعی ورود غیرضروری به حوزه اجراست. همان‌طور که رئیس‌جمهور اشاره کرد، مجالس اول تا سوم با روشی خلاف آنچه امروز دنبال می‌شود تشکیل شده و از قضا از بهترین مجالس پس از انقلاب بوده‌اند. ناگفته پیداست اگر قانون تحت‌الشعاع سلایق قرار گیرد،
این نماینده اصلاح طلب مجلس تاکید کرده: مجلس اگر فارغ از مسائل، مشکلات و خواسته‌های عمومی مردم تشکیل شود و مرکب از طیف خاصی از افکار باشد، عصاره فضائل ملت نخواهد بود. استفاده از جوانان و زنان که هر دو قشر تحصیلات و تجربیاتی قابل توجه و متکی بر علم و نیازهای روز جامعه و جهان دارند حتما باید در مجلس دهم با تغییری عمده نسبت به دوره‌های قبل مواجه شود.

کلید چرخید اما برای انتخابات

کیهان تیتر خود را با این عبارت طعنه آمیز به گزارش سخنان رییس جمهور اختصاص داده و در ابتدای آن نوشته: علی‌رغم انتظار مردم برای حل مشکلات عدیده معیشتی، مشکل بیکاری و... در حالی که ماه‌ها تا برگزاری انتخابات مجلس وقت باقی است، دولتمردان ورود به این عرصه را عملاً کلید زده‌اند. چندی پیش بود که یکی از منصوبین دولت اعلام کرد مجلس بعدی باید مجلس اعتدال و همسو با دولت باشد و چند مقام دولتی نیز در نشست‌های حزبی با موضوع انتخابات شرکت و حتی سخنرانی کردند. رئیس جمهور نیز روز گذشته وارد گود شد. برای شورای نگهبان تعیین تکلیف کرد و در اظهاراتی قابل تامل گفت دوره اول مجلس با نبود شورای نگهبان بهترین دوره بوده‌است!
این روزنامه تندرو در نهایت به گزارش سخنان رییس دولت افزوده: درباره نقش و جایگاه شورای نگهبان در برگزاری انتخابات باید گفت بر اساس اصل ۹۹ قانون اساسی اعلام نظر درباره صلاحیت نامزدها برعهده این نهاد است و این نظارت نیز از نوع استصوابی است. وظیفه نظارتی هیئت‌های اجرایی نیز در طول وظیفه شورای نگهبان و زیرمجموعه آن است.
به نظر این روزنامه: دولت و هیچ نهاد دیگری نمی‌تواند خود را مفسر قانون اساسی بداند چرا که این وظیفه براساس اصل ۹۸ قانون اساسی برعهده شورای نگهبان است. و برخلاف اظهارات رئیس جمهور درباره دوره اول مجلس، این دوره نیز بدون نظارت تشکیل نشده بود. اگر چه در آن زمان هنوز نهاد شورای نگهبان شکل نگرفته بود اما اعضای شورای انقلاب بر چگونگی و روند انتخابات برگزاری آن نظارت داشتند.
اعتماد در سرمقاله خود نوشته هر جا که این سه حوزه تدارک و اجرا و نظارت از یکدیگر تفکیک نشوند منشأ فساد می‌شود. ترکیب هر سه قدرت در فرد یا نهاد واحد موجب شکل‌گیری استبداد و عدم شفافیت و خودسری می‌شود. بنابر این این تفکیک ضروری است و قانون انتخابات هم به طور عملی بر آن صحه گذاشته است در حالی که در سال‌های اخیر تفسیری از قانون صورت گرفته در درجه اول مرز میان اجرا و نظارت را مخدوش و نهاد نظارتی را عملا اجرایی – نظارتی کرده که در این ساختار اولین چیزی که قربانی می‌شود نظارت است.
و در درجه دیگر حتی مرز میان تقنین با نظارت هم مخدوش شده است. اینجاست که ایشان از تمثیل چشم و دست استفاده کرده است و اگر قرار باشد کارکرد این دو عضو با یکدیگر قاطی شود نتیجه از پیش روشن است. متاسفانه ایجاد دستگاه عریض و طویل نظارتی بیش از آنکه مرتبط با وظیفه نظارتی باشد با ویژگی اجرایی انطباق دارد. دستگاه‌های نظارتی در همه دنیا کوچک ولی متخصص و سالم و کارآمد هستند و اضافه شدن به طول و عرض آنها جز اینکه آنها را غیر متخصص و ناکارآمد کند نتیجه دیگری ندارد.
صادق زیباکلام در همین روزنامه نوشته: پایگاه اجتماعی دولت در آغاز سال سومش خوب و رضایت‌بخش است و همین پایگاه اجتماعی می‌تواند در انتخابات آینده مجلس هم نقش آفرینی کند و اگر انتخابات آزاد و با حضور همه سلایق سیاسی برگزار شود قطع به یقین دو سوم کرسی‌های مجلس آینده از آن ائتلافی از اصلاح‌طلبان و افراد مورد حمایت دولت خواهد شد. اصولگرایان بهتر از هر کسی بر این موضوع واقف هستند و از همین رو خط آتش گسترده‌ای را علیه اصلاح‌طلبان و حامیان دولت تدارک خواهند دید.
مقاله اعتماد تاکید کرده: از جمله موانعی که در مسیر انتخابات آینده مجلس پیش روی اصلاح‌طلبان و حامیان دولت وجود دارد بحث رد صلاحیت‌هاست که بر نتیجه انتخابات و همچنین تاثیر پایگاه اجتماعی دولت در نتیجه انتخابات اثرگذار خواهد شد. اما با همه این موانع هم بی‌تردید مجلس دهم رابطه‌ای بدتر از مجلس نهم با دولت روحانی نخواهد داشت و می‌توان گفت ترکیب مجلس نهم با مجلس دهم شبیه هم خواهد بود با این تفاوت که از تعداد اعضای جبهه پایداری و اصولگرایان تندرو در مجلس کم خواهد شد و بر تعداد هواداران دولت افزوده خواهد شد.

امکان رسیدگی دوباره

تیتر و طرح فرشید رجبعلی، قانون
پیمان حاج محمود عطار در مقاله ای در قانون با اشاره به خبرها درباره حکم سعید مرتضوی که شش ماه تعلیقی و شش ماه تغزیری است و نشان می دهد که در نهایت وی از اتهامات مربوط به کشته شدن چند جوان در بازداشتگاه کهریزک تبریه شده نوشته این اتهامی است که وی مدعی است در زمان وقوع آن در مرخصی بوده و در جریان انتقال بازداشت شدگان به کهریزک نبوده است.
این وکیل دعاوی در مقاله خود اشاره کرده که شاکیان خواستار حضور فرمانده سابق ناجا و معاونان وی شده اند این درخواست برای تایید این موضوع که افراد با دستور آقای مرتضوی و به رغم مخالفت مسئولان نیروی انتظامی در آن بازداشتگاه نگهداری شده بودند، است. متاسفانه هیات قضایی دادگاه در خواست احضار شهود را ترتیب اثر نداده و بدون توجه به این دلیل اثبات جرم برائت متهم صادر شده است.
مقاله قانون در نهایت نظر داده: با توجه به قانون آیین دادرسی، شکات و وکلای آنها می توانند از حیث ناقص بودن رسیدگی به ویژه در امر استماع شهادت شهود به رای صادره از دادگاه اعتراض کنند و پرونده در مراجع بالاتر رسیدگی مجدد شود تا چنانچه پرونده از این حیث دارای نقص بوده رسیدگی مجدد در دادگاه صورت پذیرد.

ضرر فرار مغزها بیشتر از درآمد نفت

شهروند در گزارشی خبر داده که: ایران کشوری است که با منابع عظیم نفت وگاز شناخته می‌شود و علاوه بر آن، ذخایر معدنی قابل توجهی نیز دارد. این منابع برای سرمایه‌گذارانی که منتظر فرصت هستند، جذاب است اما آنچه که شاید کمتر به آن توجه شده نیروی کار جوان و مستعدی است که ظرفیت‌های فراوانی دارند. همان نیرویی که به دلیل وجود شرایط بهتر در خارج ایران، عزم سفر می‌کنند و با واژه فرار مغزها میان مردم شناخته می‌شوند.
به نوشته این گزارش: با چشم‌انداز تازه برای برداشتن تحریم‌ها، بخش فناوری تجاری ایران در چهارراه تاریخی قرار گرفته است. ایران با وجود چنین نیرویی که ضریب هوشی بالا دارد و توانمندی‌های خوبی هم از خود نشان داده، می‌تواند خیلی ساده به مرکز فناوری در خاورمیانه در منطقه تبدیل شود اما در این راه خطری نیز در کمین است.
به نوشته شهروند: جولان عبدالخالق کارشناس‌ارشد بانک جهانی در گزارشی به موضوع یاد شده اشاره دارد و هزینه سالانه خروج ١٥٠‌هزار متخصص از ایران را معادل ٢ برابر درآمد نفتی کشور می‌داند. او در گزارش خود که در سایت بانک جهانی منتشر شده است به ٦ روندی اشاره می‌کند که آینده فناوری ایران را می‌سازند.

شکستن یک تابو

اعظم نوری در مقاله ای در شرق به خبر انتصاب اولین زن سفیر در جمهوری اسلامی اشاره کرده و آ« را خبر خوشی دانسته و نقل کرده که در اولین سال انقلاب وقتی برای استخدام در وزارت امورخارجه ابراز آمادگی کرده در حالی که مشخصات را دارا بوده اما برای وی نوشته اند که وزارت خارجه از استخدام بانوان معذور است.
به نوشته این معاون وزارت ارشاد دولت اصلاحات حالا خبر تازه نشان می دهد بعد از ۳۶ تابو حضور زنان در مقام های دیپلوماتیک شکسته شد. محدودیت‌ها و محرومیت‌های رواشده در حق زنان – به‌عنوان نیمی از آحاد جامعه - که در گذر زمان از آن کاسته‌ شده یا از بین رفته، دلیل اثبات آن است که آن محدودیت‌ها هیچ پشتوانه شرعی و قانونی نداشته که اگر چنین بود آنچه تاکنون بدان دست یافته‌ایم، غیرممکن می‌شد.
نویسنده مقاله شرق یادآور شده که: امروز بسیاری از کشورهای عربی منطقه مانند کویت، بحرین و قطر از این نظر از ما پیشی گرفته و از حدود ٢٠ سال پیش زنانی را به‌عنوان سفیر به کشور‌های اروپایی، آمریکایی، آفریقایی و آسیایی اعزام کرده‌اند. بااین‌حال تردیدی نیست که انتصاب اولین سفیر زن بعد از ٣٦ سال، حرکت میمون و مبارکی است که همان‌گونه که انتظار می‌رفت به دست وزیر موفق امور خارجه انجام شد.

وضعیت فرهنگی پساتحریم

کارتون احسان گنجی، شهروند
حسن محمودی در مقاله ای در فرهیختگان پرسیده فرهنگ و هنر ایرانی در دوره بعد از توافق و پساتحریم به کدام سمت‌وسو خواهد رفت؟ آیا فضای جدید، امکان گفت‌وگو با جهان در حوزه فرهنگ و هنر و ادب را فراهم خواهد کرد؟ تا چه اندازه به گشایش فرهنگی در برخی از حوزه‌ها که انسداد در آنها از بابت رفتار جهان با ما در دوره تحریم بوده است، می‌توان امیدی بست؟
به نوشته این مقاله: حال این پرسش پیش می‌آید که مدیران فرهنگی تا چه اندازه همزمان با تلاش مدیران وزارتخانه‌های دیگر برای گشایش اقتصادی و سیاسی، درصدد هستند تا تولیدات فرهنگی در حوزه‌های هنرهای نمایشی، هنرهای تجسمی و ادبیات، امکان بازاریابی در خارج از کشور پیدا کنند؟ آیا همچنان با نگاه حذفی در این حوزه‌ها روبه‌رو خواهیم بود یا اینکه همراه با گشایش‌های سیاسی و اقتصادی، گشایش‌های فرهنگی هم در راه خواهد بود و نخبگان‌مان با نرمش و عطوفتی که لازمه منافع ملی است، به جای قرار گرفتن در صف مخالفان، با نام و پرچم کشورشان، همچنان قلب‌شان برای تمدنی می‌تپد که روزگاری در جهان سرآمد بوده است؟

خودرو شجریان و سیبل‌جان

کارتون محسن ظریفیان، اعتماد
پوریا عالمی در ستون طنز شرق به نقل از روزنامه ها نوشته: برای شرکت ایرانیان در کنسرت محمدرضا شجریان در ترکیه در مجموع حدود ١١ میلیارد تومان ارز از کشور خارج می‌شود و خود بر خبر افزوده: این که چیزی نیست. ما چه استاد شجریان صادر کنیم ترکیه چه سیبل‌جان وارد کنیم از ترکیه، به‌هرحال ضرر کرده‌ایم. قضیه رضا ضراب و شرکا آخرش هم معلوم‌دار نشد دقیقا چی به چی است و چی دادیم، چی گرفتیم. کوچیک‌کوچیکش چند تریلی پول اینا بود که هپلی شد. حالا چه مردم تک‌تک بروند ترکیه و پول خرج کنند، چه زحمتش را استادان بکشند و با تریلی پول ببرند، فرقی به حال ما نمی‌کند پس جای نگرانی نیست.
طنزنویس پرسیده: جز جریان پولی که بابت کنسرت شجریان از ایران خارج می‌شود، چه پولی که بابت ورود سیبل‌جان از ایران خارج شد، در صنعت خودرو هم همین‌طوری است. خب چه خودرو به ایران وارد کنیم، مردم باید چهاربرابر پول واقعی از جیبشان بپردازند، چه خودرو به بورکینافاسو صادر کنیم، از ما یک‌چهارم بیشتر نمی‌خرند. پس در هر صورت جای نگرانی نیست و به‌هرحال سر ما کلاه می‌رود.

Inga kommentarer:

Skicka en kommentar