زیردریاییهای روسیه میتوانند اینترنت را قطع کنند؟
- 18 دقیقه پیش
بنا به گزارشی که اخیرا در روزنامه نیویورک تایمز منتشر شد، احتمال داده میشود که روسیه در حال برنامهریزی برای قطع ارتباطات اینترنتی در صورت بروز جنگهای احتمالی باشد.
به گزارش این روزنامه، منابع مختلف نظامی از افزایش فعالیتهای نیروی دریایی روسیه در اطراف کابلهای زیردریایی ابراز نگرانی کردهاند.
اینگونه کابلها نقشی حیاتی در فعالیت روزانه اینترنت ایفا میکنند و حجم عظیمی از اطلاعات از طریق آنها بین قارهها جابهجا میشود.
طول آنها به هزاران کیلومتر میرسد و در اعماق اقیانوسها پخش شدهاند.
ولی آیا واقعا احتمال دارد که زیردریاییهای روسی در حال بررسی راههای قطع این سیمهای حیاتی باشند؟
به گفته کییِر جایلز، عضو پروژه روسیه و اوراسیا در اندیشکده چتمهاوس، برای کسانی که تحرکات روسیه را رصد میکنند این یک تهدید جدید نیست.
البته او معتقد است که قطع دسترسی ایالات متحده به اینترنت به احتمال زیاد غیرممکن است چون مسیرهای ارتباطی زیادی به این کشور وارد و از آن خارج میشوند.
او میگوید "واقعا شک دارم که کسی اصلا به فکر قطع ارتباط آمریکا باشد. این کار فقط در نقاطی نتیجه میدهد که جغرافیای خاص اینترنت مسیرهای ارتباطی، آنها را در موقعیتی آسیبپذیر قرار داده است."
با این حال آقای جایلز اضافه میکند که چنین کاری ممکن است در بعضی نقاط دنیا شدنی باشد.
خط ارتباطی کریمه
در زمان فعالیتهای نظامی روسیه در شبهجزیره کریمه در سال ۲۰۱۴، گزارشهایی از طرف شرکتهای مخابراتی اوکراین منتشر شد که از بروز اختلال در یکی از نقاط اصلی مبادلات اینترنتی و کابلهای مخابراتی خبر میداد.
در گزارشی که قرار است تا پایان امسال از طرف چتمهاوس درباره تاکتیکهای جنگ اطلاعاتی روسیه منتشر شود به این مساله اشاره شده.
به گفته آقای جایلز "آنها میتوانند با دستکاری زیرساختهای اینترنتی کنترل کامل اطلاعات موجود در یک ناحیه را در دست بگیرند."
به نظر او با وجود اینکه اغلب اطلاعات مربوط به اینگونه فعالیتها محرمانه است ولی استفاده از چنین تاکتیکی دور از ذهن نیست.
"اگر برنامههای جدی ساخت زیردریایی، از جمله نمونههای بسیار تخصصی را در نظر بگیرید، دیگر خیلی عجیب نیست. جای شگفتی نیست اگر چنین قصدی داشته باشند."
ما میدانیم که بعضی از کشورها توانایی استراق سمع از کابلهای زیردریایی را دارند و ایالات متحده در دهه ۱۹۷۰ به این توانایی دست یافت.
گذشته از این، یکی از ادعاهای مطرح شده در اسناد افشا شده توسط ادوارد اسنودن این بود که سازمانهای اطلاعاتی مانند ستاد ارتباطات دولت بریتانیا و آژانس امنیت ملی ایالات متحده میتوانند در نقاطی مانند شهر بیود در استان کورنوال بریتانیا، یعنی جایی که یکی از کابلهای اصلی ارتباطی اقیانوس اطلس به ساحل میرسد، با رهگیری اطلاعات ارسالی به آنها گوش دهند.
اما قطع کامل کابلها تاکتیکی نسبتا متفاوت خواهد بود.
اینترنت به گونهای طراحی شده که شبکهای "مقاوم" باشد – شبکهای که برای ادامه کارش به فعال بودن همه نقاط ارتباطی محتاج نباشد.
این به این معنی است که قطع کردن بعضی از پیوندها یا مسیرهای ارتباطی شاید کار بعضیها را مختل کند ولی معمولا میشود راههای جایگزینی برای ارسال اطلاعات از طریق کابلهای دیگر پیدا کرد و آنها را به مقصد مورد نظر رساند.
با وجود این نقاط بسیاری وجود دارند که قطع کابل در آنها در مقایسه با دیگر نقاط آسیب بیشتری به اینترنت میزند. برای مثال، حجم نامتناسبی از اطلاعات اینترنتی از طریق فیبرهای نوری ارسال میشوند که از اقیانوسها عبور میکنند. بنا بر اطلاعات موجود، برخی از فعالیتهای جدید روسها در اطراف این نقاط عمیق اقیانوسی متمرکز بوده.
معضلی به نام لنگر
سوانحی که در آنها وسایل ماهیگیری، لنگر یا حتی زلزله باعث اختلال در کابلها میشوند به نسبت زیاد رخ میدهند.
خیلی از این اختلالات بدون اینکه کاربران از وقوعشان مطلع شوند رفع میشوند.
خاورمیانه در سال ۲۰۰۸ شاهد یک سری اختلالات کابلی بود که بعدا به بیدقتی در انداختن لنگر در دریای مدیترانه و آبهای اطراف امارات متحده عربی و عمان نسبت داده شد.
اما مصر در سال ۲۰۱۳ سه غواص را دستگیر کرد که داشتند یک کابل اصلی اینترنت را میبریدند که به بخشهایی از اروپا، آفریقا، خاورمیانه و آسیا خدمات میدهد.
به نظر جرمی هارتلی، مدیر شرکت مشاوره ایتیاِی، که در بخش کابلگذاری زیردریایی فعال است، میتوان در تئوری نوعی ابزار کابلبُری را به یک زیردریایی وصل کرد. اما به گفته او در نزدیکی ساحل روی کابلها خاک میریزند و با روکش اضافی از آنها محافظت میکنند.
"روش محافظت از این کابلها این است که آنها را تا عمق یک متر چال میکنند تا در برابر لنگر و وسایل ماهیگیری محفوظ بمانند. این کار باعث میشود که صدمه زدن به آنها با زیردریایی کار راحتی نباشد ولی غیرممکن هم نیست."
مراقبت از کابلها
به گفته او چال کردن کابلها در فواصل دورتر از ساحل و عمق بیشتر با هدف محافظت از آنها شدنی است ولی خرج این کار زیاد خواهد بود.
آقای هارتلی در ادامه صحبتهایش گفت که شرکتهای رساننده خدمات اینترنتی "قطعا" خطر عملیات نظامی و تروریستی علیه این زیرساختها را "در نظر میگیرند"، اما اغلب اقدامات مراقبتی احتمالا بر ایجاد مسیرهای ارتباطی جایگزین متمرکز میشوند.
به گفته او "در حال حاضر احساس من این است که خطر اقدام نظامی یا تروریستی خیلی جدی نیست – احتمال اینکه کابلها در تماس با لنگر آسیب ببینند بیشتر است و شیوههای محافظتی هم با این پیشفرض طراحی میشوند."
به نظر آقای جایلز، شاید یک اقدام محافظتی مناسب در زمان درگیری، حضور فیزیکی نیروها و ادوات نظامی در نقاط آسیبپذیر باشد.
در هر صورت مشخص است که فارغ از شیوهای که سرانجام برای محافظت از کابلها ایجاد خواهد شد، تامین امنیت اینترنت یک کار ارزشمند است.
به گفته آقای جایلز "حفاظت از زیرساختهای اینترنت در زمان بحران به همان اندازه مهم است که حفاظت از دیگر ساختارهای مهم استراتژیک."
Inga kommentarer:
Skicka en kommentar